1. Verificatie van etiket en reinigingsinstructies: Controleer het originele productetiket op het blik. Als dit aangeeft dat minerale olie/verfverdunner nodig is voor het reinigen, duidt dit op de aanwezigheid van olieachtige gevaarlijke componenten. Verfblikken op water-basis met het label afwasbaar met water en zeep vormen geen extra gevaarlijk risico.
2. Controle op uiterlijk en geur: Controleer of er viskeuze verfresten of gekleurde verffilm op de binnenmuur aanwezig zijn. Als dat zo is, is de kans groot dat het schadelijke componenten bevat, zoals benzeenverbindingen en zware metalen. Ruik het blikje goed; een scherpe verfgeur duidt op de aanwezigheid van vluchtige gevaarlijke stoffen binnenin.
3. Eenvoudige fysieke test: Gebruik de SW-846 standaard verffiltraattestmethode om de aanwezigheid van vrije vloeistof in het blik te detecteren. Als er vrije vloeistof wordt gedetecteerd, duidt dit op de aanwezigheid van potentieel gevaarlijke componenten.
4. Professionele nalevingstesten: Geef een derde-organisatie opdracht om tests uit te voeren volgens nationale normen, waarbij onderwerpen als vlampunt, uitlogingstoxiciteit, zware metalen en VOC's aan de orde komen, en geef een formeel identificatierapport uit als basis voor het vaststellen van de naleving.
5. Juridische vangst-alle vaststellingen: Gewone verfafvalblikken op olie-basis die niet grondig zijn gereinigd, worden direct aangemerkt als gevaarlijk afval dat schadelijke stoffen bevat volgens de "National Hazardous Waste List"; lege verfblikken op water-basis moeten speciaal worden geïdentificeerd om te bevestigen of ze schadelijke stoffen bevatten.
